Η ζωή μου αποτελείται από στιγμές που δεν είναι πάντα τόσο τέλειες. Μικρές, καθημερινές, φαινομενικά ασήμαντες, αλλά και άλλες πιο έντονες, που αφήνουν ζωηρό το αποτύπωμά τους. Η αξία που δίνω σε αυτές καθορίζει την ποιότητα της καθημερινότητάς μου και τελικά, τη συνολική ποιότητα της ζωής μου.
Ένα καλό παράδειγμα είναι το πρωινό ξύπνημα. Για μένα, το πρωινό ξύπνημα είναι ένα μείγμα συναισθημάτων και δεν μοιάζει και τόσο με τον ιδανικό κόσμο των διαφημίσεων. Μερικές φορές είναι γεμάτο άγχος, καθώς νιώθω ασφυκτική την πίεση του χρόνου. Κάποιες φορές είναι ένα ήρεμο ξεκίνημα, άλλες μια βιαστική προετοιμασία για τη μέρα που έρχεται. Με ξυπνητήρι ή χωρίς, με φωνές ή με σιωπή, διαμορφώνω έναν συνήθη τρόπο λειτουργίας γύρω από αυτήν την ώρα. Κι όπως οι περισσότεροι, ακολουθώ μια ρουτίνα για να γλιτώσω χρόνο.
«Ασήμαντες» στιγμές με σημασία
Όμως, είναι εκείνες οι καθημερινές λεπτομέρειες που έχουν πραγματική σημασία. Εκείνες που συχνά παραλείπω να προσέξω, αλλά που όταν το κάνω, συνειδητοποιώ πόσο καθοριστικές είναι για το πώς ζω την κάθε μέρα. Ωστόσο, «πόσο εύκολο είναι να επιβραδύνεις το ρυθμό και να τις παρατηρήσεις όταν η ζωή σου είναι γεμάτη άγχη και απαιτήσεις;»
Μοιράζομαι την οικογενειακή ζωή με τη σύζυγο και τα παιδιά μου. Η παρουσία τους με κάνει να αναγνωρίζω πόσο σημαντική είναι η ποιότητα του πρωινού μας. «Πώς αποχαιρετώ τη σύζυγό μου πριν φύγω για τη δουλειά; Είμαι πραγματικά παρών ή μήπως ο χαιρετισμός έχει γίνει μια μηχανική διαδικασία; Φεύγω χωρίς να πω τίποτα, θεωρώντας δεδομένο ότι θα βρω τον άνθρωπο μου όταν γυρίσω, ή αφιερώνω λίγο χρόνο για να της δείξω την αγάπη μου;» Ένα φιλί, μια αγκαλιά, μια ζεστή «καλημέρα», αυτά είναι που δίνουν χρώμα στη ζωή. «Από την άλλη, πως καλημερίζω τα παιδιά μου; Είμαι ενοχλητικά αδιάφορος και βιαστικός ή ζεστός και προσιτός;» Για τα παιδιά, δεν υπάρχουν ασήμαντες στιγμές. Κάθε μία έχει το δικό της, σημαντικό νόημα.
Η καθημερινότητα
Η καθημερινότητά μου καθορίζεται από αναλαμπές χαράς. Η ζωή δεν είναι μόνο μια αδιάκοπη ακολουθία υποχρεώσεων, αλλά μια σειρά από πολύτιμες στιγμές γεμάτες ευκαιρίες. Είναι τόσο εύκολο να τις θεωρήσω δεδομένες και να τις αφήσω να περάσουν χωρίς να τους δώσω σημασία! Όμως, όταν σταματάω και αφιερώνω λίγο χρόνο για να τις απολαύσω, καταλαβαίνω πόσο πολύ με επηρεάζουν. Ο τρόπος που συμμετέχω σε συζητήσεις, δείχνω ενδιαφέρον για τη μέρα του «άλλου», μοιράζομαι τρυφερότητα ή διαχειρίζομαι τις διαφωνίες, διαμορφώνει τη ροή της καθημερινότητας. Οι επιλογές που κάνω, διαμορφώνουν τελικά το ποιος είμαι και το πώς ζω. Και εδώ έρχεται η πρόκληση: «πώς μπορώ να ζήσω ζωντανά και αυθεντικά τις στιγμές αυτές;»
Περισσότερες «ζωντανές» εμπειρίες
Δεν θέλω να περιμένω τα σαββατοκύριακα, τις διακοπές ή τη σύνταξη, για να νιώσω χαρά. Αν το κάνω αυτό, ο χρόνος φεύγει χωρίς επιστροφή. Χάνω τη ζωή μέσα από τα χέρια μου. Οι καθημερινές ευκαιρίες είναι τόσο περισσότερες και τόσο σημαντικές. Ναι, απολαμβάνω τις διακοπές και τα σαββατοκύριακα, αλλά ξέρω ότι οι στιγμές της καθημερινότητας είναι συντριπτικά περισσότερες. Και όταν διεκδικώ περισσότερες «ζωντανές» καθημερινές εμπειρίες, κερδίζω και σε ποσότητα και σε ποιότητα.
Για να το πετύχω αυτό, είναι σημαντικό να δίνω προσοχή σε ό,τι συμβαίνει κάθε μέρα. Αν μπορούσαμε να δούμε τη ζωή ως μια αδιάκοπη αλυσίδα από μικρές ευκαιρίες, ίσως να ανακαλύπταμε ότι οι πραγματικές διακοπές είναι οι στιγμές που είμαστε ουσιαστικά παρόντες.
Από την άλλη, οι διακοπές και τα σαββατοκύριακα γίνονται πιο ποιοτικά όταν έχω καλλιεργήσει τη συνήθεια να είμαι παρών στην καθημερινότητά μου και έχω μάθει να εκτιμώ τις απλές, φαινομενικά «μικρές» στιγμές. Αν βλέπω τη ζωή ως πεζή επανάληψη και τη διαχειρίζομαι αδιάφορα ή διεκπεραιωτικά, τότε χάνω την πραγματική της αξία.
Η τέχνη της συνειδητής παρουσίας
Οπότε, «εκπαιδεύομαι» καθημερινά να δίνω σημασία στα φαινομενικά «ασήμαντα». Παρατηρώ και αισθάνομαι ό,τι συμβαίνει γύρω μου, χωρίς να είμαι απορροφημένος από το παρελθόν ή το μέλλον. Για παράδειγμα, όταν πίνω τον καφέ μου, τον απολαμβάνω με όλες τις αισθήσεις μου. Παρατηρώ τη γεύση και τη μυρωδιά του και απολαμβάνω εκείνη ακριβώς τη στιγμή. Ή όταν μιλάω με κάποιον, τον ακούω προσεκτικά και με ενσυναίσθηση. Δίνω όλη μου την προσοχή και προσπαθώ να μην αφήνω τη σκέψη μου να περιπλανιέται. Ή τουλάχιστον, αυτό προσπαθώ να κάνω!
Οι απλές πράξεις, ένα χαμόγελο, μια αγκαλιά, μια τρυφερή κουβέντα, γεμίζουν με χαρά όχι μόνο τους ανθρώπους γύρω μας, αλλά και εμάς τους ίδιους. Ακόμα και οι διαφωνίες και οι δυσκολίες αποκτούν άλλη διάσταση όταν τις διαχειριζόμαστε με επίγνωση και αγάπη. Παύουν να είναι εμπόδια και γίνονται ευκαιρίες εξέλιξης και ωριμότητας. Αντί να δημιουργούν απόσταση, ενισχύουν τις σχέσεις. Βοηθούν να αναγνωρίσουμε τις ανάγκες και τα συναισθήματα των άλλων και μας οδηγούν να βρούμε κοινούς τρόπους επίλυσης. Η ζωή συνεχίζεται, αλλά γίνεται πιο πλήρης, όταν μαθαίνουμε να εκτιμούμε κάθε στιγμή, ανεξαρτήτως του πόσο ασήμαντη φαίνεται.
Η ευτυχία
Πιστεύω βαθιά πως η ευτυχία χτίζεται μέσα από τα απλά και καθημερινά. Αναγνωρίζοντας το μεγαλείο στα μικρά, ανοίγει ο δρόμος να κατανοήσουμε τα μεγάλα και αναπτύσσουμε την ικανότητα να αναγνωρίζουμε την ομορφιά και τη χαρά στο καθετί. Όταν εκτιμάμε ό,τι φαίνεται αμελητέο, αυτό αποκτά νόημα και μεταμορφώνεται σε μοναδική εμπειρία. Κάθε στιγμή, όσο απλή κι αν είναι, προσθέτει ένα ακόμα κομμάτι στο παζλ της ζωής. «Τι λέτε; Μπορούμε να δώσουμε στις στιγμές μας τη σημασία που τους αξίζει;»
Με αγάπη
Θανάσης Παπαναστασίου
Υ.Γ. Μικρά βήματα για περισσότερες ζωντανές στιγμές
- Ξεκίνα τη μέρα με ευγνωμοσύνη. Σκέψου ότι έχεις στα χέρια σου το δώρο της ζωής.
- Αφιέρωσε ποιοτικό χρόνο στους αγαπημένους σου. Μην αφήνεις τη ρουτίνα να σε παρασύρει. Ρώτα «πώς είσαι;» με αληθινό ενδιαφέρον.
- Βάλε ζεστασιά στις καθημερινές σου συναναστροφές. Ένα χαμόγελο, μια αγκαλιά ή μια καλή κουβέντα μπορεί να γεμίσει χαρά τους άλλους αλλά και εσένα.
- Πες ευχαριστώ ακόμα και για κάτι μικρό. Η αναγνώριση φέρνει ζεστασιά στις σχέσεις.
- Χαμογέλα στον εαυτό σου και θύμισέ του να είναι ευγενικός μαζί του.
