Tode Martial Arts – Γιατί να ξεκινήσω σπουδές στις πολεμικές τέχνες;
Ένας μαθητής είπε στο δάσκαλό του: «Με διδάσκεις να μάχομαι αλλά μιλάς για ειρήνη. Πώς συμβιβάζεις αυτά τα δύο;»
Ο δάσκαλος απάντησε: «Καλύτερα να είσαι πολεμιστής σε κήπο, παρά να είσαι κηπουρός σε πόλεμο».
Πατρίδα των τεχνών του KARATE και του KOBUDO είναι η Okinawa (ένα νησάκι ανάμεσα στην Κίνα και την Ιαπωνία). Οι ασκούμενοι στις τέχνες αυτές παραδοσιακά ήταν καθημερινοί άνθρωποι με διάφορες ασχολίες (αγρότες, έμποροι, τεχνίτες, στρατιωτικοί ακόλουθοι, δάσκαλοι κ.α.). Από καταβολής τους, οι τέχνες αυτές αναπτύχθηκαν από καθημερινούς ανθρώπους κι όχι απαραίτητα από «επαγγελματίες». Η εξάσκηση καθιστούσε τους ασκούμενους σωματικά υγιείς (Η Οκινάβα είναι μια από τις τρείς περιοχές στον κόσμο με το υψηλότερο προσδόκιμο ζωής), ικανούς μαχητές και ταυτόχρονα ειρηνικούς πολίτες.
Τι διδάσκεται στον Οργανισμό TODE MARTIAL ARTS;
Tode σημαίνει «κινέζικο χέρι» τιμώντας τις κινέζικες καταβολές του Karate. Από το 1907 το Tode ονομάστηκε Karate. Στον Οργανισμό TODE διδάσκονται οι πολεμικές τέχνες του KARATE και του KOBUDO. Ειδικότερα, το SHORIN RYU KARATE DO εξασκεί τις βασικές αρχές άοπλης μάχης, με έμφαση στην αποφυγή και ταυτόχρονη επίθεση σε ευαίσθητα σημεία της ανατομίας του αντιπάλου. Το KOBUDO (σύστημα μάχης με παραδοσιακά όπλα) επεκτείνει τη μαχητική ικανότητα με τη χρήση καθημερινών αντικειμένων ως εργαλεία αυτοπροστασίας. Ταυτόχρονα, εξασκεί με μοναδικό τρόπο την εκρηκτικότητα στην κίνηση.
Στον οργανισμό, παράλληλα με την άσκηση στο KARATE και στο KOBUDO, διδάσκεται και εξασκείται η ικανότητα αυτοάμυνας, γνώση ιδιαιτέρως χρήσιμη στην εποχή που διανύουμε. Η συνεχώς αυξανομένη βία, σε κάθε μορφή, αποτελεί ορατή παθολογία της κοινωνίας και καθίσταται πλέον επιτακτική η ανάγκη αυτοπροστασίας.
Τι αποκομίζει ο ασκούμενος από την εξάσκησή του;
Ο ασκούμενος στις τέχνες του ΤΟDE, εισάγεται σε έναν κόσμο κινητικής ευφυΐας και μαχητικού πνεύματος. Έχει τη δυνατότητα, σε ένα ασφαλές περιβάλλον, να μάθει να αμύνεται, να βελτιώσει τη φυσική του κατάσταση, να αποκτήσει δεξιότητες, να μάθει μια τέχνη, να αναβαθμίσει την ποιότητα ζωής του, να ψυχαγωγηθεί και να αναπτύξει ώριμες σχέσεις που βασίζονται στην εμπιστοσύνη και το σεβασμό. Αυτό δεν γίνεται «παθητικά». Ο ασκούμενος καλείται σε προσωπικές υπερβάσεις, καταβάλλοντας συνεχή και συνειδητή εξάσκηση, ώστε να γίνει καλύτερος ως μαχητής, ως άτομο αλλά και ως συλλογική οντότητα μακριά από τον εγωιστικό στρεβλό ανταγωνισμό.
Ποιος ο ρόλος του δασκάλου;
Στο φυσικό χώρο εξάσκησης, στο DOJO (σχολή), ο SENSEI (δάσκαλος), αποτελεί το εντιμότερο παράδειγμα προς μίμηση. Συμμετέχει ενεργά στη διαδικασία του μαθήματος ιδρώνοντας μαζί με τους μαθητές και τους συμμαθητές του. Ας μην ξεχνάμε ότι το παράδειγμα, αποτελεί ίσως το πιο ισχυρό «εργαλείο» μάθησης. Απώτερος στόχος είναι η καλλιέργεια του πνεύματος, του ήθους και των αρετών της ψυχής, παράλληλα με τις φυσικές και μαχητικές ικανότητες.
Σε τι διαφέρει η άσκηση στο TODE;
Ποια είναι όμως η ειδοποιός διαφορά του ΤODE σε σχέση με τα πολλά και διάφορα συστήματα, μαχητικά σπορ, ή τις εν γένει πολεμικές τέχνες και τεχνικές;
Όσον αφορά την άσκηση, είναι προφανές ότι κάποια στοιχεία προπονητικής που έχουν ιδιαίτερη βαρύτητα σήμερα στις πολεμικές τέχνες, είναι εκτός θέματος και απέχουν της πραγματικότητας, όπως:
- αγωνιστικοί περιορισμοί και κανόνες(στην πραγματικότητα δεν υπάρχουν κανόνες ούτε κατηγορίες βάρους, κλπ),
- εξασφάλιση υπεροπλίας με τεχνητό τρόπο(υπέρ-προπόνηση, υπέρμετρη ανάπτυξη σωματικών προτερημάτων, φάρμακα, αναβολικά)
- ανάπτυξη εσφαλμένης αντίληψης εμπλοκής, όπως για παράδειγμα η απόλυτη συγκέντρωση σε έναν αντίπαλο (αν υπάρχουν περισσότεροι του ενός;), η σύγχυση μεταξύ νίκης και επιβίωσης, η ψευδαίσθηση επικράτησης του ικανότερου, κλπ.
Όμως, όλα αυτά είναι αναπόφευκτο να γίνουν, αφού οι εκπαιδευτές αναζητούν ασκήσεις προσομοίωσης της βίας ανάλογες με τις ικανότητες, την εκπαίδευση, τις φοβίες, τις εμπειρίες, τις πεποιθήσεις και τις αντιλήψεις τους.
Στο Tode, η πραγματικότητα προσεγγίζεται μέσα από την ανάπτυξη δεξιοτήτων, μαχητικής ικανότητας και επανεξέτασης των περιοριστικών πεποιθήσεων των ασκούμενων. Από την αρχή εισάγονται οι έννοιες των βασικών αρχών, του πειραματισμού και της ανάπτυξης ικανότητας χρήσης των διαθέσιμων όπλων από τη μαχητική θέση που βρίσκεται ο ασκούμενος. Σταδιακά οι προσχεδιασμένες ασκήσεις αποκτούν μεγαλύτερη ελευθερία, διευρύνοντας τη μαχητική ικανότητα. Έτσι εκπαιδεύεται ο ασκούμενος στη διαχείριση της βίας, χωρίς να την προάγει στην προπόνησή του.
Γιατί η άσκηση στο TODE είναι «Ακαδημαϊκή»;
Δεδομένου του απαιτητικού χαρακτήρα του εκπαιδευτικού μας στόχου, η επίτευξή του βασίζεται αποκλειστικά σε συλλογικές προσπάθειες. Αντί να βασιζόμαστε σε έναν μόνο «γκουρού» που παράγει γνώση, η κατανόηση διαμορφώνεται, ελέγχεται και εμπλουτίζεται μέσω των συνεργατικών πρακτικών. Τα άτομα συμμετέχουν ενεργά, συνεισφέρουν με την εμπειρία και την προσωπική τους έρευνα, επικοινωνούν και συνεργάζονται δημιουργικά. Αυτό μοιάζει με το δυναμικό περιβάλλον που υπάρχει στα πανεπιστήμια. Η πρόοδος στη γνώση προωθείται από τον πειραματισμό, την ανάλυση, τη σύνθεση και τη συστηματική οργάνωση των ευρημάτων. Για την επιτυχή ανάληψη ενός τέτοιου έργου, η συλλογικότητα και ο σεβασμός είναι απαραίτητα. Μέσω αυτής της μετασχηματιστικής διαδικασίας, καλλιεργείται η δημιουργικότητα και προάγεται μια περισσότερο πολιτισμένη κοινωνία.
