Η «εργασία» του ασκούμενου στο Karate, (αν το δούμε απλοποιημένα) είναι η εξάσκηση των γροθιών, των αποκρούσεων και των λακτισμάτων. Αντίστοιχα, του λογιστή είναι η καταγραφή αριθμών και του αγρότη το σκάψιμο, το φύτεμα και το πότισμα.

Κάθε μορφή άσκησης, σωματικής ή πνευματικής, απαιτεί προσήλωση, επιμονή και επανάληψη. Όμως η άσκηση στις πολεμικές τέχνες, όπως και σε κάθε μορφή τέχνης, δεν περιορίζεται μόνο στις τεχνικές δεξιότητες, αλλά ...

Έχω μιλήσει επανειλημμένα με γονείς μαθητών μου και μου ανέφεραν ότι αυτό που θαυμάζουν στις πολεμικές τέχνες είναι η πειθαρχία. Είναι αλήθεια ότι η  αυτοπειθαρχία κι ο αυτοέλεγχος αποτελούν κεντρικούς άξονες της άσκησης στις πολεμικές τέχνες.

Ο κόσμος γύρω μας μοιάζει με πεδίο μάχης. Πόλεμος στις σχέσεις, στις κοινωνίες, στα κράτη. Πίσω όμως από τον θόρυβο των συγκρούσεων, ακούγεται σιωπηλά και συνάμα εκκωφαντικά η κραυγή για ειρήνη. Μέσα σε αυτό το παράδοξο, γεννιέται ένα ερώτημα: Τί σημαίνει να είσαι πολεμιστής σε έναν κόσμο που αποζητά την ειρήνη;

Υπάρχουν πράξεις που σε καλούν να κοιτάξεις βαθύτερα μέσα σου. Οι μαθητές μου, στο τμήμα πολεμικών τεχνών του Πανεπιστημίου, πριν λίγα χρόνια...